İnanç (Akide)

Bid'at

Bidʿah

البدعة

Dinde bid'at — Kuran ve Sünnet'te temeli olmayan yeni ibadet biçimleri ihdas etmek; Hz. Peygamber (s.a.v.) her bid'atin sapıklık olduğunu bildirmiştir.

Bid'at nedir?

Bid'at — genellikle "dinî ihdas" olarak çevrilir — İslam dinine Kuran'da veya Peygamber Muhammed'in ﷺ Sünnetinde dayanağı olmayan bir ibadet veya inanç sokmaktır. Bid'at endişesi, dini Allah'ın indirdiği ve Resûlünün ﷺ öğrettiği biçimde, fazladan takva kılığına bürünmüş eklemeler olmadan koruma endişesidir.

Sünnetteki Uyarılar

Peygamber ﷺ bid'ata karşı çok güçlü bir dille uyarmıştır. Hutbelerine şöyle başlardı: "Sözün en hayırlısı Allah'ın Kitabı'dır, hidayetin en hayırlısı Muhammed'in ﷺ hidayetidir, işlerin en kötüsü sonradan uydurulanlarıdır; her bid'at sapıklıktır" (Müslim 867, Nesâî 1578). Ayrıca: "Kim bu işimize (dinimize) ondan olmayanı ihdas ederse, reddedilmiştir" (Buhârî 2697, Müslim 1718). Bu rivayetler, ibadetlerin vahye dayanması gerektiği, kişisel icadın olmayacağı İslamî ilkenin temelidir.

Klasik Sünnî Çerçeveler

Sünnî âlimler bid'atı iki iyi bilinen şekilde ele almıştır:

  • Katı görüş — İbn Teymiyye ve birçoklarına atfedilir — dine yeni sokulan her şey saptırıcı bir bid'attir. "İyi bid'at" gibi görüneni ya gerçekten yeni bir mesele değildir (Şeriatın genel ilkelerinde dayanağı vardır) ya da kötüdür. Bu görüş, her dinî sapma kapısını kapatmayı hedefler.
  • Beş kategori görüşü — Şâfiî, İz b. Abdüsselâm ve Nevevî gibi imamların benimsediği — geniş lugavî anlamıyla "bid'at"in, yeni meselenin Şeriatın mevcut bir ilkesine uyup uymamasına göre farz, mendup, mubah, mekruh ve haram olarak beşe ayrılabileceğini söyler. Bu görüşte, Kuran'ın tek mushafta derlenmesi ve Sahih külliyatlarının toplanması övülen bid'atlere örnektir.

Her iki görüş de temel noktada birleşir: hiç kimse İslam'ın ibadetlerine ekleme yapamaz. Farkları esas olarak "bid'at" kelimesinin dilde nasıl kullanıldığındadır.

Ömer'in Meşhur Sözü

Ömer b. Hattâb Müslümanları Teravih'i cemaatle kılmak üzere topladığında şöyle dedi: "Ne güzel bid'at bu" (Buhârî 2010). Her iki mektep bunu ele alır: katı görüş, Peygamber'in ﷺ kendisinin Teravih'i mescitte kıldığı için Ömer'in kelimeyi dilbilimsel anlamda kullandığını söyler (bu şekilde organize edilmemiş bir mesele); beş kategori görüşü ise onu övülen bir yeni organizasyonun meşruiyetinin delili olarak görür. İkisi de Teravih'in kendisinin bir bid'at olmadığında hemfikirdir.

Dünyevî ve Dinî Yenilik

Bid'at uyarıları dinî yenilikle ilgilidir — yeni ibadet biçimleri veya inançlar. Yeni teknolojiler, ulaşım araçları, öğretim yöntemleri veya tıbbî ilerlemeler gibi dünyevî yenilikleri kapsamaz. İslam faydalı dünyevî yenilikleri teşvik eder; Peygamber ﷺ kendisi zamanının mevcut en iyi yöntemlerini kullanırdı. Sınır, Allah'ın ibadette teşrî ettiğine eklemek ile teşrî ettiğini yapmak için yeni araçlar kullanmak arasındadır.

Sık Sorulan Sorular

Peygamber'in ﷺ doğum gününü kutlamak bid'at midir?

Âlimler asırlardır bu konuda ihtilaf etmiştir. Bazıları onu bir bid'at olarak görür (katı görüşe uyarak); bazıları Peygamber'i ﷺ anmak ve sevmek için mubah bir toplantı olarak görür (geniş görüşe uyarak, ya da onu bir ibadet olarak değil bir toplantı olarak sınıflar). Bu tartışmadaki her iki taraf da Sünnî geleneğe aittir ve ilmî otoritelere dayanır.

Bir Müslüman bid'ata karşı nasıl korunur?

İbadeti Peygamber'den ﷺ sahih olarak nakledilene dayandırarak, ehliyetli âlimlerle çalışarak ve Allah'a yakınlığın O'nun indirdiğini izleyerek elde edildiğini, ona ekleme yaparak değil, anlayarak. Peygamber ﷺ topluluğa Allah'a yakınlık için ihtiyacı olan her şeyi öğretti; artış kapısı ihlâs ve ittibâdadır, icadda değil.

Etimoloji ve köken

Bid'at (البدعة), "yeni bir şey icat etmek, aslı olmadan meydana getirmek" anlamındaki B-D-A kökünden gelir. Dinî anlamında Kuran veya Sünnet'te dayanağı olmadan dine sokulan bir ihdası ifade eder. Bid'at konusu İslam ilminin en nüanslı meselelerinden biridir ve Sünnî âlimler kendileri bunun için birden fazla titiz çerçeve sunmuştur.

Kaynaklar

Kur'an:
5:3, 3:31, 42:21, 6:153, 33:36
Hadis:
Muslim 867 / Nasa'i 1578 (every innovation is misguidance — opening of the Prophet's khutbah); Bukhari 2697 / Muslim 1718 (whoever introduces into our affair what is not from it, it is rejected); Bukhari 2010 (Umar on Tarawih: "what a good bidah"); classical treatments include Ibn Taymiyyah's Iqtida al-Sirat al-Mustaqim and al-Izz ibn Abd al-Salam's Qawa'id al-Ahkam

İlgili terimler